pajoohaan.ir

  نگرشی نو به توبه و استغفار
توبه با تکامل انسان ارتباط نزدیک دارد و اگر درهای توبه بسته شود انگیزه تکامل از بین می رود چرا که انسان تصور می کند راه نجاتی برای او نیست. پروردگار متعال با لطف و رحمت بی کران خویش خطاکاران را به حال خود وانگذاشته و راه بازگشت به سوی خویش را در اختیار تمام کسانی که از او دور شده اند، قرار داده است. از زمان خلقت انسان توبه وجود داشته است؛ حضرت آدم علیه السلام بعد از خطای خویش به سوی خداوند باز گشت و از رحمت الهی بهره مند شد. به شهادت آیات قرآن، پیامبران دیگر نیز گاهی از خداوند طلب بخشش برای خود و دیگران داشته اند. در آیین اسلام نیز توبه اهمیت ویژه ای دارد، تا بدان حد که در مباحث اخلاقی، عرفانی، کلامی مورد بررسی قرار گرفته است. از سویی گروهی از آیات قرآن کریم علاوه بر بیان اهمیت توبه، سابقه آن را در ادیان گذشته بیان می کنند. توبه ی حضرت آدم علیه السلام و برخی از پیامبران نیز دلیلی بر آن است که گاهی پیامبران هرچند که گناهی نداشته باشند به توبه و بازگشت به سوی خدا احتیاج دارند؛ اما استغفار به معنای طلب آمرزش است و آیات قرآن به اهمیت آن اشاره دارند به طوری که از استغفار پیامبران، فرشتگان و مومنین یاد شده است. استغفار زمینه را برای جلب رحمت الهی فراهم می کند و بندگان را به لطف الهی امیدوار می کند تا با بازگشت به سوی او دنیا و آخرت تخریب شده را آباد سازند. از همین رو است که قرآن کریم نیز استغفار را یکی از دو عامل نجات از نزول بلا معرفی می کند. عده ای از انسانها هنر توبه ندارند یعنی در صورت پشیمانی قادر برعزم جدیِ ترک گناه نیستند؛ پس استغفار راه دیگری برای امیدواری بندگان خطاکار است تا به دامن پر مهر الهی باز گردند.

continue_text

for_you

related_books