pajoohaan.ir

گرچه راهیست پر از بیم ز ما تا برِ دوست
رفتن آسـان بـود ارْ واقف منـزل بــاشی
دعا در فرهنگ دین
دعا در فرهنگ قرآن و دین مغز عبادت معرفی گردیده است؛ یعنی مقصود حرکت زبان نیست که با خواندن کلمات خود را قانع سازد، بلکه باید فضای باطن به شفافیّت لازم برسد تا خود را در محضر پروردگارش احساس کند و با این کلمات و جمله‌های نورانی که ساخته انسان کامل و حجّت خداست وارد مذاکره شود.
این همه توصیه به خواندن قرآن و ادعیه، فقط به خاطر تکرار کلمات خدا و معصومین^ نیست، بلکه مقدمه فهم و ادراک معانی و اسرار آن‌هاست.
جایگاه دعا در مذهب تشیّع
به طور قطع، هیچ‌یک از مذاهب اسلامی همچون تشیّع دربارهٔ دعا سعی در تأسیس اساس و تشیید مبانی و اصول و شرایط و اوقات
و کیفیت آن نکرده‌اند، به‌طوری‌که اگر مذهب شیعه را مذهب «دُعا»
و شیعیان را «دُعائیّون» بنامیم، سخن گزافی نگفته‌ایم، ازاین‌رو، بهترین کتاب‌ها دربارهٔ دعا و کامل‌ترین آن‌ها را بزرگان و دانشمندان شیعه تدوین کرده‌اند و به پیشگاه سحرخیزان کامروا و موحّدان دردمند و یکّه‌تازان عرصهٔ توحید و عبادت و نیایش عرضه داشته‌اند. امامان معصوم^ در زمان خودشان به نیازهای فطری مردم توجه داشتند و برای رفع نیازهای معنوی انسان‌ها و متناسب با وضع روزگار شیوه‌ای را برمی‌گزیدند. در عصر حضرت سجّاد× نیز آن‌چنان خفقان بود که امکان بحث از دین و احکام خدا وجود نداشت؛ ازاین‌رو حضرت همهٔ مسائل را در قالب دعا بیان می‌فرمود.

continue_text

for_you

related_books

more