pajoohaan.ir

این تلاش ناچیز، در بررسی فقهی غنا، که پیش روی شما خواننده گرامی است، ابتدا پاسخ مختصری به سؤال بزرگواری بود که برخی اقوال فقهی در باب غنا را نیز بدان افزوده بودم. بعدها وی مراجعه و بازنگری آن پاسخ را جهت نشر و تعمیم فایده، از من درخواست کرد، و اجابت کردم. بدین جهت این بررسی ـ که امیدوارم در سطح مطلوب باشد و خوانندگان گرامی از آن بهره برند ـ درصدد فهم نظری این بحث است، و امر تطبیق را به خود آنها وانهاده است، زیرا این، یک تکلیف شرعی شخصی است که در آن فقیه براساس اجتهاد خویش و مقلد بر حسب تقلید خود عمل می‌کند؛ و البته آن که راه احتیاط بپیماید از صراط نخواهد لغزید. غنا از جمله موضوعاتی است که فقهای مسلمان به صورت مستقل به بررسی آن پرداخته‌اند. هم‌چنین بر این اساس که غنا از جمله افعال حرام است و کسب درآمد از فعل حرام، حرام است، آن را در مؤلفات فقهی عام خود، به صورت غیر مستقل زیر عنوان «المکاسب المحرّمه» (درآمدهای حرام) ـکه معمولاً آن را در آغاز «کتاب التجارة» قرار می‌دهند ـ آورده‌اند. سپس از این نقطه، به سراغ بحث درباره غنا به عنوان فعلی از افعال مکلف، و نیز بحث از حکم شنیدن، یادگیری و آموزش آن، شرکت در مجالس غنا، کسب درآمد مردان و زنان از راه غنا، خرید و فروش کنیزکان آوازه‌خوان، ساخت آلات طرب که همراه غنا به کار می‌روند، خرید، فروش و استفاده از آنها و... رفته‌اند.

continue_text

for_you

related_books

more