pajoohaan.ir

  اندیشه های ائتلافی بر محور کتاب آسمانی: بررسی اندیشه ابوعلی طبرسی(548-469ق)
امین‌الاسلام ابوعلی فضل بن حسن طبرسی معـروف بـه شـیخ طبرسـی (469-548ق) از فقهـا، مجتهدان و مفسران بزرگ شیعه در قرون پنجم و ششم و صاحب تألیفات مهمی در فقه، کـلام، تفسـیر، اخـلاق و سیاسـت است. زوال دولت آل‌بویه و بحران‌های داخلی در جامعه عصر طبرسی، علمای شیعه از جمله وی را به حرکت در زیر چتر تقیه وا داشته است؛ این وضعیت شرایط را به گونه‌ای رقم زد تا وی با مطرح‌کردنِ اندیشه سیاسی خویش در راه اصلاح و رفع مشکلات زمان خود اقدام کند. شناخت طبرسی از اوضاع زمان و مکان از یک سو و تسلط علمی او از طرف دیگر، سبب شد تا وی اندیشه‌ای منحصربه‌فرد در عصر تقیه شکل دهد که برای حل بحران‌های زمانـه او به کار آید. اندیشـه سیاسی طبرسی ضمن آنکه در چارچوب وظایف علمای شیعه قابل بررسی است، بیشـتر متـأثر از حـوادث و بحران‌های جامعه زمان او بوده و به همین سبب سعی در طرح راه حل‌هایی برای کاهش منازعـات و تـنش‌هـای عصـر خویش داشته است که در هر دوره و زمانی برای رفع سوء تفاهمات و اختلافات به‌کار می‌آید. بررسی مبانی اندیشه سیاسی این اندیشمند شیعی، با توجه به نابسامانی‌های موجود در آن دوره، نشان می‌دهد که او برای حل بحران‌های اجتماعی، نظامی سیاسی و بسامان را ارائه می‌کند. نویسنده اثر پیش‌رو در صدد تحلیل نظام مذکور بر آمده و برای انسجام و غنای بیشتر بحث از مدل تحلیل توماس اسپریگنز که مبتنی بر بحران است، استفاده کرده است.
پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی این اثر را گامی در راستای پاسخگویی به پرسش‌های فکری، فرهنگی و دینی و احیای تمدن اسلامی می‌داند. امید است پژوهش حاضر مورد توجه و استفاده فعالان در عرصه شناخت اندیشه علمای شیعه قرار گیرد.

continue_text

related_books

more